זה יכול לקרות גם כאן – יוגוסלביה – من الممكن لهذا حدوثه هنا ايضا

באנר זה יכול לקרות גם כאן

 

 

العربية بعد العبرية

המלחמה ביוגוסלביה
===============
לאחר מלחמת העולם הראשונה קמה יוגוסלביה כממלכה שהורכבה מסרביה, קרואטיה, סלובניה, בוסניה-הרצגובינה, מקדוניה ומונטנגרו. בזמן מלחמת העולם השנייה הייתה יוגוסלביה נתונה לכיבוש נאצי, ולאחר תום המלחמה קמה מחדש כמדינה קומוניסטית בראשות הגנרל טיטו.
לאחר מותו של טיטו ב-1980 גברה המתיחות האתנית ופרצו סכסוכים לאומיים על רקע טריטוריאלי ודתי.
ב-1992 החלה הפדרציה היוגוסלבית להתפרק – סלובניה וקרואטיה היו הראשונות להכריז עצמאות, ואחריהן הכריזה עצמאות בוסניה – הכרזות שהובילו למלחמה עקובה מדם בבלקן.
הלחימה, שהייתה אכזרית באופן קיצוני (טיהור אתני, מעשי אונס המוניים), גבתה למעלה מ-250,000 קורבנות והותירה אחריה מיליוני פליטים.
נדמה היה שהמלחמה תימשך לעד.
ב-1995 הסכם דייטון שם קץ למלחמות הבלקן של תחילת שנות התשעים, והוא נחשב עד היום לעמוד תווך של השלום באזור.
אך הבלקן לא שקט לגמרי – המתחים הלאומיים המבעבעים מתחת לפני השטח התפרצו החל מ-1996 בקוסובו, שם ביקשו האלבנים להיפרד מסרביה, שהגיבה באלימות קשה כלפי אזרחים. המלחמה בקוסובו הובילה להתערבות נאט”ו בתקיפות מהאוויר ב-1999 שהכריעו את המערכה, והתגלגלו לכדי הסגרתו של שליטה הרודן של סרביה, סלובודן מילושוביץ, לבית הדין הפלילי הבינלאומי לענייני יוגוסלביה לשעבר.
החל מ-1999 הסכימה סרביה לקיומו של ממשל מיוחד מטעם האו”ם בקוסובו, וב-2008 הכריזה קוסובו על עצמאותה – הכרזה שזכתה להכרה מצד 109 מדינות עד היום, חרף התנגדותה הנחרצת של סרביה.
ב-2001 התרחש עימות אלים במקדוניה בין מליציות של המיעוט האלבני לבין המדינה, שנחשב לספיח האלים האחרון של מלחמות הבלקן, והסתיים בהסכם אוחריד.

מדינות יוגוסלביה לשעבר התייצבו לאחר שנים של אלימות אכזרית. גם היום עדיין ישנן מתיחויות וישנו חשש מהתלקחויות עתידיות, אך אין כל ספק שהמצב טוב לאין ערוך מאשר בשנות הלחימה האכזרית.

זה קרה ביוגוסלביה – זה יכול לקרות גם כאן !
————————————————————-
الحرب في يوغوسلافيا
بعد الحرب العالميه الأولى،تحولت يوغوسلافيا لمملكه مكونه من سربيا ،كرواتيا ،سلوفينيا،بوسنيا-هرسك،مكدونيا ومنتنكرو.
في فترة الحرب العالميه الثانيه ،كانت يوغسلافيا تحت الاحتلال النازي،وبعد انتهاء الحرب نهضت من جديد كدوله شيوعيه ،برئاسة القائد تيتو.
وبعد موت تيتو سنة 1980 ،تصاعد العنف العرقي وبدأت النزاعات القوميه والدينيه والحدوديه.
في سنة 1992 بدأ الإئتلاف اليوغسلافي بالتفكك،سلوفينيا وكرواتيا هم الأوائل اللذين اعلنوا اسقلالهم بعد الثمن الباهض اثر القتال العنيف مع سرفيا.
وبعدهم اعلنت بسنيا استقلالها وكان هذا الإعلان هو السبب بإندلاع الحرب القاسيه المليئه بالدماء مع سربيا وكرواتيا.
وكانت هذه الحرب قاسية بشكل بعيد الوصف “تطهير عرقي،واغتصاب الاكثريه ”
هذه الحرب أودت بحياة اكثر من 250000 قتيل،مخلفتا ورائها ملايين اللاجئين ،كانت كأنها حرب ابديه.
في سنة 1995 انعقد اتفاق دايتون اللذي وضع نهاية لحروب البلقان ،اللتي إندلعت في أوائل التسعينات ،لذا يعد دايتون من ابرز وأهم من دعم السلام في تلك المنطقه.
رغم كل هذا البلقان غير مستقر ،وبقيت الأوضاع الدولية مشحونة وبغليان مستمر تحت سطح الأرض.
ومن جديد وبأوائل سنة 1996 في كوسبو بدأت الإنفجارات حين طالب الألبان بإستقلاليتهم عن سربيا،اللتي لم يروقها الأمر وردت عليهم بالعنف والقسوه على المواطنين.
مما ادى لتدخل حلف الشمال الأطسي بقصف جوي سنة 1999 اللذي ادى لتسليم حاكم سربيا المستبد “سلوبون ملوشوبتس “وتقديمه لمحكمة الإجرام الدولي أمام يكوسلابيا سابقا.
وفي سنة 1999 وافقت سربيا على الحكم من قبل الأمم المتحده بكوسبو.
وفي سنة 2008 اعلنت كوسبو استقلالها ،إعلان لاقى الترحيب من قبل 109 دول حتى يومنا هذا،رغم رفض سربيا القوي.
سنة 2001 حدث تصادم قاسي في مكدونيا بين ملشيات الأقليه الألبانيه وبين الدوله، وكان هذا التصادم الأكثر قسوة بين حروب البلقان ،اللذي انتهى بإتفاق أحريد .
دول يوغسلافيا السابقه بإستقرار مستمر بعد الويلات اللتي مرت بهم،يعيشون اليوم بتخوف من اندلاعات مستقبليه ،بعد كل الحروب اللتي مروا بها،
لكن اوضاعهم اليوم افضل بكثير مما كانوا عليه في سنوات الحروب القاسيه ..
إذا كان كل هذا حدث في يوغسلافيا ،من الممكن ايضا حدوثه هنا ..